Gertjan Verbeek moet lekker Duits blijven lullen

30 september 2015 | StefanS | .... kopt binnen

Innerlijke kracht is eigen zwaktes kenbaar maken. En dat is dat lastig –voor een man in ieder geval. Het is trots dat een man fier staande houdt. Het zijn de keuzes die hij maakt, de klussen die hij aanneemt en de vrouwen die hij bemint. Dat is zijn beweeggrond, zijn trots, dus wanneer het blijkt dat een mening bijgesteld moet worden, doet dit afbreuk aan zijn stellige inname, ofwel aan zijn trots. En dat doet pijn, tenminste wanneer je teveel aan die trots bent gaan hechten. Laat je het los, dan vervliegt de kwelling als een bruistablet in water maar raak je eraan gehecht, dan speelt het op als een doorkomende verstandskies. Het zeurt, het zaagt, het trekt, het klaagt en dan dient er iemand naar te kijken.

U bent mijn tandarts beste lezer en Gertjan Verbeek is mijn verstandskies, dat geef ik volmondig toe. Slechts een paar maanden geleden nam ik ‘De tovenaar van Jubbega’ nog enigszins op de korrel in deze column. Met de kennis van nu, een vergissing van jewelste.

Net na het schrijven van de column kwam een vriend verontwaardigt naar mij toe. Waarom ik het stuk geschreven had. Of ik wel wist wat voor een toffe peer die Gertjan Verbeek wel niet was. ‘Nou niet echt,’ reageerde ik. Gepassioneerd zette mijn vriend een kroniek uiteen uit de tijd dat hij nog in de jeugdselectie van SC Heerenveen zat. Dat zijn grote trainer hoogstpersoonlijk een paar spelers in zijn privéwagen richting de uitwedstrijd reed. Vervlogen sprak hij over hoe zijn teamgenoten zich verdrongen om in de auto van Verbeek plaats te nemen. Dat ze platgedrukt werden door de zakken cement op de achterbank omdat de trainer weer eens bezig was met het klussen aan één of ander tuinhuis, deerde ze niets.

Mijn vriend was niet de enige. Vlak na die desbetreffende column benaderden steeds meer Gertjan sympathisanten mij. Ze spraken vol lof over de voormalig bokser. Hoewel mijn trots het liever niet toeliet, begon ik aan mezelf te twijfelen. Zou ik het dan bij het verkeerde eind hebben? Is Gertjan dan toch een goedzak? Ben ik gewoon verzuurd? Heeft niet Gertjan, maar heb ik hier de bokkenpruik op?

Wellicht ben ik makkelijk beinvloedbaar. Maar sinds hij is vertrokken naar Duitsland, is mijn mening gaan kapsijzen. Eerst was daar het ‘auto-incident’ waar Verbeek stoïcijns in het Duits zijn beweegredenen uiteenzet. Een beetje verontwaardigt vragen waarom er een auto met fans jouw trainingsveld op komt rijden en dan afsluiten richting de pers met het heerlijke woord ‘miesenpieter’. Dan scoor je bij mij wel punten.

En naarmate de tijd verstrijkt begint ‘Der Gertjan’ te floreren in zijn rol als Nederlandse trainer in Duitsland. Dat ligt voornamelijk aan de taal. De Bochum trainer is iets minder zeker van zijn zaak en moet meer zoeken naar woorden. Deze twijfel maakt Verbeek sterker. De woorden worden iets zorgvuldiger gekozen. Het zoeken zorgt voor een een minuscule terughoudendheid die prettig is. Waar Bill Murray Lost in Translation was, daar heeft Gertjan zichzelf juist gevonden.

De taal niet machtig zijn maar gewoon lullen alsof je Drs. P zelf bent, dan heb je een bepaalde mate van lak aan de buitenwereld die op zijn minst erkenning verdient. Dan bedek je zijn langs-de-lijn tirades bij FOX Sport met de mantel der liefde. Der Gertjan stelt zich af en toe zelfs (dankzij de Duitse taal) kwetsbaar op. Een unicum. Zo maakte hij onlangs nog een journalist van Der BILD uit voor ‘arschlöch’ (klootzak). Dit omdat de journalist met vuur in de pen schreef over het niet meewerken van Bochum aan een vluchtelingeninitiatief.

‘Jullie zijn klootzakken die beide partijen (Bochum en fans) tegen elkaar op willen zetten.’ Was de ruwwegge vertalingen van de scherpzinnige Verbeek. Een uiteenzetting waar je geen fanbus tussen kan parkeren. Ondanks het gelijk van Gertjan die met zijn verwoording de knuppel uit het hoenderhok haalde, nam hij toch iets terug.

‘Ik heb een voorbeeldfunctie en het schelden lost niets op,’ aldus G-J Verbizzle. Hij kreeg het amper uit z’n bek maar ziehier het bewijs: hij stelt zijn uiting bij. Dat de kranten er niet vol van stonden verbaasde mij. Dat de radio niet een extra inzending inlaste ook. Waarom zag ik nergens journalisten die zich verdrongen rondom zijn terrein? Of was het de man van de bond tegen het vloeken die Gertjan ’s nachts even bezocht had? Was het een wiedergutmachungschnitzel die Der BILD-journalist tussentijds heeft gebakken?

Nee, het is de Duitse taal. Je zou het niet zeggen, maar dat maakt een mens nietig. Het maakt je toenaderbaar, bijna aimabel. Een charmeoffensief in het Duits. Misschien is het voor mij ook wel goed. Wellicht word ik dan ook ooit eens geliefd. So von nächtste woche schier im geschrieben Deutsch: Smeenk kopft innerhalb.

Tschüs!

‘Ihr seid arschlöcher’

Zu gast bei Gertjan Verbeek

Gertjan en het auto-incident

 

Stefan Smeenk


 

Smeenk is onze wekelijkse columnist die elke zondagavond trouw met een bord bami op schoot, kritisch de samenvattingen bekijkt. Neem daar alle afleveringen van Voetbal International, Studio Voetbal, het Sportjournaal, FOX Sports en de sportkatern van de dagbladen bij. Elke woensdag zal Smeenk de miljardenbranche van het betaald voetbal tegen het licht houden en daar verslag van uitbrengen. Soms ludiek, dan weer bot en af en toe vertederend maar altijd louter en alleen voor uw vermaak. 

Lees ook:

Wereldfilosoof Quincy Promes zet onze maatschappij op scherp
Jasper 'Vesuvius' Cillessen staat op ontploffen
Van Basten is een flegmatiek sierpaard
In de naam van Blatter, FIFA en de schijnheilige geest
'Een volwassen man in trainingspak
Een kaart van Van der Vaart
'Fred Raket II', het slotakkoord

FacebookTwitterGoogle+
Deel dit met vrienden via:
TwitterFacebookGoogle+WhatsApp

Bekijk ook..

Reageer

> > >
Gertjan Verbeek moet lekker Duits blijven lullen